Cennete Girecek 3 Hayvan Kur’an’da Geçiyor mu? Bir Kayseri Akşamında Kalbime Dokunan Hikâye
Kayseri’de kış akşamlarını hep farklı hissetmişimdir. Hava erken kararır, Erciyes’in üzerine çöken sis şehrin sesini biraz kısar. Böyle zamanlarda odamın küçük lambasını yakar, eski defterlerimi çıkarır ve gün içinde içimde kalanları yazmaya başlarım. 25 yaşındayım ve yıllardır günlük tutuyorum. Bazen bir insanın söylediği küçük bir söz, bazen sokakta gördüğüm bir hayvan, bazen de aklıma takılan manevi bir soru saatlerce zihnimde dolaşır.
Geçen kış yine böyle bir akşamdı. Penceremin önünde oturmuş, dışarıdaki karın sessizce yağışını izliyordum. O gün sokakta gördüğüm yaşlı bir köpek aklımdan çıkmıyordu. Soğuktan titreyen, bir köşeye kıvrılmış o hayvanın bakışı içime işlemişti. Ona biraz yiyecek vermiştim ama eve döndüğümde içimde garip bir burukluk vardı. Çünkü elimden gelen küçücük şeyin, onun yaşadığı zorlukların yanında çok az olduğunu düşünmüştüm.
Defterimi açtım ve şu cümleyi yazdım:
“Allah’ın yarattığı hiçbir canlı boşuna yaratılmış olamaz. Peki hayvanların ahiretteki yeri nedir?”
İşte o gece beni uzun uzun düşündüren soru buydu.
Bir Sorunun Peşinden Giden Sessiz Bir Gece
O gece internette ve eski kitaplarımda araştırma yapmaya başladım. Çocukluğumdan beri duyduğum bir söz vardı: “Cennete girecek üç hayvan vardır.” Bu ifade birçok kişinin dilinde dolaşır. Fakat gerçekten Kur’an’da böyle açık bir ayet var mıydı?
Araştırdıkça şunu fark ettim: Kur’an-ı Kerim’de “Cennete girecek üç hayvan” şeklinde kesin bir liste bulunmuyor. Yani Kur’an’da adı geçen ve mutlaka cennete girecek üç hayvan diye belirtilmiş özel bir bölüm yok. Bu bilgi halk arasında yayılmış bir inanış olarak karşımıza çıkıyor.
Bunu öğrendiğimde önce biraz hayal kırıklığı yaşadım. Çünkü çocukken duyduğum bazı hikâyelerin gerçekliğine çok bağlanmıştım. Oysa insan büyüdükçe bazı şeyleri yeniden öğreniyor. Fakat bu hayal kırıklığım uzun sürmedi. Çünkü asıl önemli olanın “hangi üç hayvan?” sorusundan daha derin bir yerde olduğunu fark ettim.
Asıl soru şuydu:
Allah’ın yarattığı canlılara karşı benim kalbimde nasıl bir yer vardı?
Defterime tekrar yazdım:
“Belki mesele üç hayvanı bulmak değil. Belki mesele, bütün canlılara merhametle bakmayı öğrenmek.”
Bu cümleyi yazarken içimde büyük bir huzur hissettim.
Kayseri Sokaklarında Karşılaştığım Küçük Dost
Birkaç gün sonra aynı köpeği yine gördüm. Mahallemizin yakınındaki boş bir arazinin kenarında duruyordu. Bu kez yanında küçük bir kedi de vardı. İkisi de soğuktan korunmaya çalışıyordu.
Yanlarına yaklaştığımda köpek önce çekildi. Sonra yavaşça bana baktı. O bakışta garip bir güven vardı. Sanki “Beni fark ettin” der gibiydi.
O an çok duygulandım. İnsan bazen büyük olaylarla değil, küçük karşılaşmalarla değişiyor. O gün kendimi hem üzgün hem de umutlu hissettim. Üzgündüm çünkü hâlâ sokakta yardıma muhtaç birçok canlı vardı. Umutluydum çünkü bir insanın küçücük bir iyiliği bile başka bir canlının hayatında anlam taşıyabiliyordu.
Eve döndüğümde yine günlüğümü açtım.
“Bugün bir köpeğin gözlerinde sessiz bir teşekkür gördüm. Belki de merhametin dili yoktur ama kalbi vardır.”
diye yazdım.
Kur’an’da Hayvanlardan Nasıl Bahsedilir?
Kur’an-ı Kerim’de hayvanlardan birçok yerde bahsedilir. Bu durum bana her zaman çok etkileyici gelmiştir. Çünkü hayvanlar sadece dünyadaki varlıklar olarak değil, Allah’ın ayetlerinden biri olarak anlatılır.
Kur’an’da karınca, arı, deve, kuşlar ve başka birçok canlıdan söz edilir. Her biri yaratılışın farklı bir yönünü gösterir. Örneğin arının yaptığı işler, Allah’ın düzeninin ve hikmetinin bir örneği olarak anlatılır. Karıncanın konuşması ise Hz. Süleyman kıssasında yer alır.
Bunları düşündüğümde içimde farklı bir heyecan oluştu. Çünkü bazen insanlar hayvanları sadece bize hizmet eden varlıklar gibi görebiliyor. Oysa Kur’an’ın bakışında bütün canlıların Allah’ın yarattığı bir düzen içinde özel bir yeri olduğunu görüyoruz.
O gece şunu anladım:
Bir hayvanın değerini anlamak için onun cennete girip girmeyeceğini bilmek gerekmiyor. Onun Allah’ın yarattığı bir canlı olduğunu bilmek bile merhamet göstermek için yeterli olmalı.
Halk Arasında Anlatılan Üç Hayvan Hikâyesi
“Cennete girecek üç hayvan” konusu konuşulduğunda halk arasında bazı hayvanların isimleri sıkça dile getirilir. Bunlar genellikle Hz. İbrahim’in kuşları, Ashab-ı Kehf’in köpeği ve Hz. Muhammed’in hayatıyla ilişkilendirilen bazı hayvanlardır.
Özellikle Ashab-ı Kehf’in köpeği birçok insanın kalbinde ayrı bir yere sahiptir. Kur’an’da bu köpekten bahsedilir ve mağara arkadaşlarıyla birlikte anılır. Bu yüzden Müslümanların gönlünde özel bir anlam taşır.
Hz. Nuh’un gemisindeki hayvanlar da birçok kişinin zihninde önemli bir yere sahiptir. Çünkü o kıssa, canlıların korunması ve Allah’ın rahmeti üzerine düşünmemize vesile olur.
Fakat burada dikkat edilmesi gereken nokta şudur: Kur’an’da “şu üç hayvan kesin olarak cennete girecektir” şeklinde bir ifade yoktur. Bu yüzden duyduğumuz bilgileri araştırmak, doğru kaynaklara yönelmek önemlidir.
Bunu öğrendiğimde aslında daha güzel bir şey keşfettim. Bazen cevabı aradığımız soru bizi daha büyük bir gerçeğe götürür.
Ben üç hayvanın listesini ararken, bütün hayvanlara karşı daha hassas olmam gerektiğini öğrendim.
Bir Kedinin Bana Öğrettiği Merhamet
Aradan birkaç hafta geçti. Bir sabah evimin yakınında küçük bir kedi gördüm. Ayağı hafif yaralıydı. Onu veterinere götürebilecek imkânı ayarlayana kadar yanında kaldım.
O an içimde garip bir korku vardı. Ya yetişemezsem diye düşündüm. Ya ona yardım edemezsem diye endişelendim. Çünkü bazen insan bir canlının acısını görünce kendi çaresizliğini de hissediyor.
Ama sonra kedinin sakinleştiğini gördüm. Küçük bedeniyle bana güvenmişti.
O an gözlerim doldu.
Belki de hayvanlarla aramızdaki en büyük bağ, onların bize konuşmadan bazı şeyleri öğretmesiydi. Sabretmeyi, şefkati ve karşılık beklemeden iyilik yapmayı…
O gün günlüğümde uzun bir sayfa yazdım. Şu cümle hâlâ aklımdadır:
“Bir canlıya yardım ettiğimde aslında sadece ona değil, kendi kalbime de iyilik yapıyorum.”
Cenneti Düşünürken Dünyadaki Sorumluluğumuz
Cennet konusu insanın kalbine umut veren çok özel bir inançtır. Hepimiz sonsuz merhametin, adaletin ve güzelliğin olduğu bir yere ulaşmayı isteriz. Fakat bu umudu taşırken dünyadaki sorumluluklarımızı da unutmamak gerekir.
Hayvanlara iyi davranmak, onları korumak ve ihtiyaç duyduklarında destek olmak sadece bir davranış değil, aynı zamanda vicdani bir sorumluluktur.
Bazen sokakta gördüğümüz bir kuş için su bırakmak, kışın bir hayvana yiyecek vermek veya yaralı bir canlıya yardım etmek küçük şeyler gibi görünebilir. Ancak o küçük davranışların bir canlının hayatında büyük bir karşılığı olabilir.
Ben bunu Kayseri’nin soğuk sokaklarında öğrendim. Büyük dersler bazen büyük yerlerde değil, sessiz köşelerde saklanıyor.
Kalbimde Kalan Son Cümle
Buna da Göz Atın: Cemşid ne anlama gelir ?
O ilk gece defterime yazdığım sorunun cevabını farklı bulmuştum. “Cennete girecek 3 hayvan Kur’an’da geçiyor mu?” sorusuna cevap ararken aslında başka bir cevapla karşılaştım.
Kur’an’da kesin olarak belirtilmiş üç hayvan listesi yoktu. Fakat Kur’an bana canlılara bakışımı değiştirecek birçok mesaj veriyordu.
Artık sokakta bir hayvan gördüğümde sadece bir hayvan görmüyorum. Allah’ın yarattığı, kendi dünyası ve kendi hikâyesi olan bir canlı görüyorum.
Belki o köpek benim hayatımda küçük bir ayrıntıydı. Belki o kedi sadece birkaç günlüğüne karşıma çıktı. Ama ikisi de bana unutamayacağım şeyler öğretti.
Merhametin yaşı yoktur. İyiliğin büyüklüğü ölçülmez. Ve bazen insanın kalbine dokunan en derin mesaj, sessizce yanından geçen bir canlının gözlerinde saklıdır.
O yüzden bugün hâlâ günlüğümü açtığımda aynı düşünceyi yazıyorum:
“Cenneti merak eden kalp, önce dünyadaki canlılara nasıl davrandığına bakmalı.”